U saradnji sa Evropskim pokretom u Srbiji i uz pomoc Ambasada Kraljevine Holandije, Velike Britanije, Svedske, Britanskog savjeta, Evropske agencije za rekonstrukciju i delegacije Evropske komisije u Srbiji i Crnoj Gori, krajem septembra (21,22,23) 2004 realizovana je propagandno edukativna kampanja "EUROSTARBUS" - "Moj grad u Evropi".

Ova kampanja se sastojala od promotivnih akcija na trgovima Bijelog Polja, Podgorice i Niksica, gdje su aktivisti EPuCG-a i EPuS-a koji su putovali u specijalno opremljenom autobusu sa propagandnim materijalom, organizovali takmicenja u znanju za ucenike osnovnih skola iz pomenutih gradova i dijelili propagandne materijale ucenicima i prisutnim gradjanima.

Pored toga, u osnovnim skolama je realizovan i likovni konkurs na temu "Moj grad u Evropi", a ukljucene su i srednje skole, gdje su se realizovala predavanja (vrsnjacka edukacija) na temu Evropske Unije.

Na kraju, organizovan je i niz razgovora gradjana Crne Gore sa diplomatama zemalja Evropske Unije koji su akreditovani u Crnoj Gori (medju diplomatama valja naglasiti prisutvo Ambasadora Finske i Poljske, savjetnika Holandske ambasade, sefa kancelarije u Crnoj Gori ambasade Njemacke, kao i predstavnika Delegacije Evropske Komisije i Evropske Agencije za rekonsrtukciju).

Ovim dogadjajima je prethodila posjeta pomenutih diplomata gradonacelnicima Bijelog Polja, Podgorice i Niksica.

Ova akcija je ukljucila 17 osnovnih i tri srednje skole u Crnoj Gori, sa preko 10.000 (deset hiljada) djaka, od kojih je preko hiljadu uzelo direktno ili indirektno ucesce u programima "EUROSTARBUS"-a, dok je mnogo veci broj ukljucen u realizaciju likovnog konkursa "Moj grad u Evropi".

Zahvaljujuci iskustvu koje je steceno u organizaciji ovih akcija, ali i zavidnom broju aktivista-volontera koji su djelovali u okviru EPuCG, planirano je da se na jesen 2005 krene sa relizacijom slicne akcije koja bi u potpunosti bila realizovana od strane Evropskog pokreta u Crnoj Gori i njegovih eventualnih lokalnih partnera.

Takodje, razlika u odnosu na realizovanu akciju bi se doticala i samih metodi akcije, ali i njenih ciljeva, koji bi bili prilagodjeni znacajno trajnijem karakteru ovih propagandno-edukativnih djelatnosti.

Za nas bi ova akcija podrazumijevala odlazak u sve (ili znacajnu vecinu, zavisno od sredstava i organizacionih mogucnosti) osnovne i srednje skole u Crnoj Gori, kao i niz drugih propratnih akcija koji su pratili i ovu realizovanu akciju, ali koje bi se takodje prilagodjavale uslovima komunikacije i organizacije u gradovima Crne Gore.